Η ΘΑΣΟΣ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ ΒΑΣΙΛΙΚΟ

Βασίλης Βασιλικός

«Αν δεν είχα γενηθή Σκιαθίτης , θα ήθελα να είχα γεννηθεί Θάσιος. Διότι εις την νήσον αυτήν, η τέχνη ήνθισε ερήμην των καρπών της.»
ΑΛ. ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ

Δεν θα σας μιλήσω για την Θάσο που γνώρισα. Τη Θάσο των, ούτως η άλλως, χαμένων παιδικών μου χρόνων, του χαμένου παραδείσου. (Paradise Lost) του Μίλτον. (όλοι οι παράδεισοι, εξάλλου, χάθηκαν. Γι΄ αυτό και παραμένουν τέτοιοι. Δεν υπάρχει παράδεισος στο παρόν. Είναι μηδενός εξαιρουμένου, του παρελθόντος η του αορίστου χρόνου).

Θα σας μιλήσω λοιπόν για την Θάσο του σήμερα.(η άλλη Θάσος, η παντοτινά εξαφανισμένη, υπάρχει πάντα σε ορισμένα μου γραπτά. Στο «πηγάδι», στα «Φρύγανα του έρωτα», στη «Διήγηση του Ιάσονα», μεταφερμένη στο μυθικό Πήλιο). Υπάρχει , εγκατασπαρμένη σε εκατοντάδες σελίδες μου, σαν τόπος αναφοράς, αξιολόγησης του τοπίού, φοβίας εγκλεισμού, ερωτικής απάθειας κ.λ.π. κ.λ.π. Η Θάσος, η νήσος Θάσος, στοιχειώνει το έργο μου, όπως ο ίδιος ο Θάσος, ο αδερφός της Ευρώπης, στοιχειώνει την bundesbank στη Φρανκφούρτη.
Η νήσος Θάσος του σήμερα, για την οποία θα ήθελα να σας μιλήσω, είναι τελείως διαφορετική. Ωστόσο παραμένει ίδια με την παλιά που γνώρισα, ως εγκατάλειψη .Δεν περιέχετε σε κανένα συγκεκριμένο γεωγραφικό μήκος και πλάτος.
Ούτε ως βόρειο Αιγαίο νοείτε (περιέργως ο Βοράς του Αιγαίου σταματά στη Λήμνο), ούτε ως ανατολικό εκλαμβάνετε (περιέργως το «ανατολικό» περιέχει μόνο την Σαμοθράκη), ούτε ως θρακικό νησί μνημονεύεται (περιέργως η Θράκη φαίνεται να εξαντλείται στο Πόρτο Λάγος), ούτε αναφέρετε ως συστατικό της ανατολικής Μακεδονίας, αφού αυτή σταματά στις ακτές της Καβάλας.
Άρα που είναι η Θάσος; Σε πιο μετεωρολογικό δελτίο αναφέρετε; Σε κανένα, μου απαντούν οι φίλοι μετεωρολόγοι αφού δεν διαθέτει αεροδρόμιο.. (Άσχετα αν το ηπειρωτικό αεροδρόμιο της Καβάλας, έξω από την Κεραμωτή, απέχει μόλις τρία χιλιόμετρα. Δεν βρίσκετε στο νησί, άρα το νησί για το μετεωρολογικό δελτίο του κ. Λαζάνη – του φίλου, αδερφού του συνάδερφου Ναπολέοντα -, δεν υπάρχεί).
Από την ανυπαρξία όμως αυτή, η Θάσος αντλεί την ύπαρξή της. Η Θάσος είναι το τραβεστί όνομα του Θάσου, αδερφού της απαχθείσης Ευρώπης. Άρα συνώνυμο της ανυπαρξίας της αδερφής του, ο αδερφός με θηλυκή επένδυση, μετενδηματικός, διεκδικεί μια ύπαρξη. Η ύπαρξη αυτή προϋπάρχει της ουσίας.
Γι΄ αυτό και η σημερινή Θάσος, για την οποία θα ήθελα να σας μιλήσω, περισσότερο από υπαρξιακή ύπαρξη είναι ύπαρξη υπαρξιακή.
Ένα μικρό κολάζ (κατά την μέθοδο του Prust) θα σας βοηθήσει να αντιληφθείτε περί τίνος πράγματος μιλώ. Το αντλώ (το ξεκλέβω) από την δεκαπενθήμερη εφημερίδα «Θασίων Γη», που την επιμελείται (με το πάθος του νεοφώτιστου) ο φίλος μου Σωτήρης Γερακούδης και η γυναίκα του Χριστίνα.
Απολαύστε το:


Τότι αμπ γίνταν ούλα αργαστρίσα
Ούλα αργαστρίσα τα είχαν ου κόσμους έναν γκιρό. Φανέλις, πατατούκις, πουτούρις, φστάνις, πιτσέτις, μαξλάρια, πουδουπάνια, στρουσίδια, πανιά, σακλέρια, ό,τ¨ βάζ¨ου νους.

Η προίκα τα πιό πουλλά ήταν αργαστρίσα. Ούλα τα φκιάναν απού μαλλί προυβατίσου (αμπ ντη ντρίχα τς κατσίκας φκιάναν σάγλις, τρουβάδις κι σκφούνια)….

ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ 500 ΓΙΔΙΑ
με 300 δικαιώματα
Λόγω γήρατος του κτηνοτρόφου
Τηλ. !!!!!!!!

Ωστόσο, ο-η Θάσος δεν είναι αυτό. Δεν είναι μόνον αυτό. Είναι το νησί των δύο Πολύγνωτων, του αρχαίου και του σύγχρονου, του Βαγή. Είναι το νησί που το αναφέρουν μόνο για τις πυρκαγιές και τους φόνους του (Σεχίδης κ.λ.π.)
Δεν είναι όμως το νησί της επικαιρότητας,. Είναι διαχρονικό νησί. Κι ένας υπουργός αιγαίου θα έπρεπε να το προσέχει ιδιαίτερα, ακόμη και αν δεν εκλέγετε σε αυτό.
Είναι το νησί μύθος. Το νησί που ελευθέρωσε την Ελλάδα, γιατί σε αυτό βύζαξε το γάλα ο Μοχάμετ Αλί, πατέρας του Ιμπραήμ πασά. Αν ο Ιμπραήμ νικήθηκε στην Ελλάδα, είναι γιατί ο πατέρας του δεν τον άφησε να νικήσει. Τέλος η Θάσος σηματοδοτεί τον Ελληνισμό. Υπάρχει γιατί την αγνοούν οι πάντες. Δεν έβγαλε υπουργούς. Έβγαλε καλλιτέχνες. Και οι καλλιτέχνες διατηρούν το παρελθόν. Περιγελούν το μέλλον. Αδιαφορούν για το παρόν. Κι ας μην ξεχνάμε την φράση του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη:

«Αν δεν είχα γενηθή Σκιαθίτης, θα ήθελα να είχα γενηθή Θάσιος. Διότι εις την νήσον αυτήν, η τέχνη ήνθισε ερήμην των καρπών της». (Βαλέτα, Παπαδιαμάντη Άπαντα, Τόμος ΣΤ¨, σελ. 316)

Βασίλης Βασιλικός