Πουλιά Ζώα και Φυτά
στην Θάσο
Πουλιά:
Η Θάσος παρουσιάζει αρκετό ορνιθολογικό ενδιαφέρον. Σαν νησί που βρέχεται
από μια πλούσια σε ψάρια θάλασσα και λόγω της θέσης της κοντά στην στεριά,
στους μεγάλους υδροβιότοπους της βόρειας Ελλάδας και στο ότι βρίσκεται
στον δρόμο των αποδημητικών πουλιών φιλοξενεί κατά εποχές πολλά είδη πουλιών.
Τα είδη αυτά θα ήταν πολύ περισσότερα αν και οι λίγοι και μικροί υδροβιότοποι
του νησιού είχαν προσεχθεί.
Στην θάλασσα ενδιαφέρον έχουν τα μεγάλα κοπάδια των Μύχων που έρχονται
από την Μαύρη Θάλασσα τον χειμώνα και την άνοιξη, η μεγάλη αποικία (η μεγαλύτερη
ίσως αποικία στην Ελλάδα) του Θαλασσοκόρακα στην νησίδα Παναγία, ο
Αρτέμης,
ενώ στα ανοιχτά είδαμε τον πολύ σπάνιο πλέον Πετρίλο.
Στις ακτές συχνά θα συναντήσετε κάθε είδους χελιδόνι την Αλκυόνα,
τον Γαλάζιοκότσυφα και την Σταχταρα σε
μεγάλους Αριθμούς.
Τον χειμώνα στο νησί βλέπουμε πολλά αρπακτικά κάθε είδους που μας επισκέπτονται
λόγω της εγγύτητας με την στεριά.
Οι υδροβιότοποι ιδιαιτέρα αυτός του Πρίνου κατά καιρούς φιλοξενούν επίσης
πολλά είδη πουλιών.
Την εποχή της αποδημίας σχεδόν μπορείς να δεις τα πάντα στο νησί.
Δείτε τα παρακάτω:
Μερικά από
τα πουλιά που μπορείτε να δείτε...
Το Νησάκι
Παναγία...
Κύκνοι...
Συμαντικές περιοχές
για τα πουλιά...
Δένδρα και Βότανα
Χλωρίδα ? Φυτοκοινωνικές διαπλάσεις -Ζώνες δασικής βλάστησης ? Εδαφοκάλυψη
Η δασική έκταση του νησιού της Θάσου καλύπτεται από τις παρακάτω φυτοκοινωνικές διαπλάσεις:
Α. Των κωνοφόρων όπου συναντούμε τις φυτοκοινωνικές ενώσεις:
α) της τραχείας πεύκης (PINETUM BRUTIA). Η ένωση αυτή καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος του νησιού, από τα παράλια και μέχρι το υψόμετρο των 800 μ. Κύριος υπόροφος στην ένωση αυτή συναντάται η ερείκη και δευτερεύων πρίνος, αριά, σχίνος κ.α.
β) της μαύρης πεύκης ( PINETUM NIGRAE). Η ένωση αυτή συναντάται σε μεγαλύτερα ύψη, όπου σχηματίζει αμιγείς συστάδες, ενώ χαμηλότερα σχηματίζει μικτές συστάδες με την τραχεία πεύκη.
γ) της ελάτης (ABIETUM BORISSI REGIS). Η ένωση αυτή συναντάται στα υψηλότερα και ψυχρότερα μέρη του νησιού και κυρίως, στο Δημοτικό δάσος των Δημοτικών διαμερισμάτων Ποταμιάς - Θεολόγου, κατ? άτομο, ομάδες ή λόχμες.
Β. Των σκληρόφυλλων πλατύφυλλων όπου συναντάμε τις φυτοκοινωνικές ενώσεις:
α) της ελιάς (OLEATUM EUROPEAE) που καταλαμβάνει τις παράλιες εκτάσεις.
β) του πρίνου (QUERCETUM COCCIFERAE) που σχηματίζει ομάδες κατά θέσεις σε όλη σχεδόν την έκταση που καταλαμβάνει η τραχεία πεύκη, με σπουδαιότερα δασικά είδη τον πρίνο (QUERCUS COCCIFERA), κουμαριά (ARBUTUS UNEDO), γλυστροκουμαριά (ARBUTUS ANDRAHNAE), φυλίκη (PHILLYREA MEDIA).
γ) της αριάς (QUERCETUM ILICIS) που αντιπροσωπεύεται από αριά θαμνώδους μορφής, λόγω της καυσοξύλευσης.
δ) του σχίνου (PISTACIAE LENDISCUS) που αντιπροσωπεύεται από τον σχίνο κυρίως στις περιοχές του Ποτού και των Μαριών.
Γ) της ερείκης (ERICILIGNOSA) που αντιπροσωπεύεται από την ERICA ARBOREA και ERICA VERTICILATA και συναντάται ως υπόροφος κυρίως της τραχείας πεύκης, αλλά και ως βασικό δασικό είδος που εγκαθίσταται σε εκτάσεις μετά από δασικές πυρκαγιές.
Δ) των φυλλοβόλων πλατυφύλλων (AESTAISILYAE) που τα διάφορα πλατύφυλλα συναντώνται διάσπαρτα κατ? άτομο ή συνεδρίες, με σπουδαιότερα από αυτά τα εξής: καστανιά (CASTANEA VESCA), καρυδιά (JUGLANS REGIA) , φράξος (FRAXINUS ORNUS), δρύς (QUERCUS SESSILIFLORA) , οστρυά (OSTRYA CARPINIFOLIA), φτελιά (ULMUS CAMPESTRIS), γαύρος (CAPRINUS BETULUS), σφενδάμι (ACER CAMPESTRIS).
Ε) των παραποτάμιων ειδών (FLUVISILVAE) όπου τα διάφορα είδη είναι διάσπαρτα κατά μήκος υδροφόρων ρεμάτων ή σε υγρές θέσεις, κατ? άτομο, ομάδες ή λόχμες με σπουδαιότερα είδη τα εξής: πλατάνι (PLATANUS ORIENTALIS), σκλήθρο (ALNUS GLUTINOSA), λεύκη τρέμουσα (POPULUS TREMULA), ιτιά (SALIX SP.).
Αντίστοιχα από τις ζώνες δασικής βλάστησης που απαντώνται στον Ελλαδικό χώρο , στη Θάσο συναντάμε τις παρακάτω:
Α) Ευμεσογειακή ζώνη βλάστησης (Quercetalia ilicis), (παραλιακή, λοφώδης), η οποία χαρακτηρίζεται από το παραθαλάσσιο ξηροθερμικό κλίμα του νησιού, με κύριο δασικό είδος την τραχεία πεύκη και η οποία περιλαμβάνει δύο υποζώνες:
α1) την υποζώνη Oleo ? Ceratonion, η οποία εμφανίζεται στο νότιο , ζεστό και ξηρό τμήμα του νησιού από 0 ? 300 μ. υψόμετρο και περιλαμβάνει τον αυξητικό χώρο του Oleo ? lentiscetum. Στον αυξητικό αυτό χώρο υπήρχαν θαυμάσιες συστάδες τραχείας πεύκης , οι οποίες καταστράφηκαν από τις μεγάλες πυρκαγιές του 1984 & 1985. Σήμερα κυριαρχούν στον χώρο αυτό θαμνώνες από Pistacia lentiscus, Erica manipuliflora, Myrtus communis, Olea europaea , Quercus coccifera, Lonicera etrusca, Rosa semrervirens, Phillyrea latifolia & Rubia peregrina.
α2) την υποζώνη Quercion ilicis, η οποία εμφανίζεται στο υγρό βόρειο μέρος του νησιού και περιλαμβάνει τον αυξητικό χώρο του Orno ? Quercetum ilicis σε υψόμετρο 0 ? 300 μ. Στον αυξητικό αυτό χώρο υπάρχουν αμιγείς συστάδες τραχείας πεύκης ( εκτός από το βορειοδυτικό τμήμα του νησιού, που κάηκε στη μεγάλη πυρκαγιά του 1989). Στις νότιες θέσεις και στις άγονες ποιότητες τόπου , κάτω από τις συστάδες της τραχείας πεύκης , κυριαρχεί η Erica arborea και Erica manipulifora, ενώ στις καλύτερες ποιότητες τόπου και βόρειες , υγρές θέσεις κυριαρχεί η Quercus ilex , Arbutus unedo, Phillyrea latifolia, Fraxinus ornus.
Β) Παραμεσογειακή ζώνη βλάστησης (Quercetalia pubescentis), (λοφώδης, υποορεινή), η οποία εμφανίζεται συνέχεια της προηγουμένης ζώνης από υψόμετρο 300 ? 800 μ. στη Νότια Θάσο και 200 ? 600 μ. στη Βόρεια Θάσο. Στη ζώνη αυτή το κλίμα γίνεται ηπειροτικότερο με περισσότερες βροχοπτώσεις και περιλαμβάνει μία υποζώνη:
β1) την υποζώνη Ostryo ? Carpinion, η οποία περιλαμβάνει τον αυξητικό χώρο του Coccifero ? Carpinetum, με κύριο είδος την τραχεία πεύκη και λίγες συστάδες με Caprinus orientalis. Ο πλούσιος υπόροφος αποτελείται από πουρνάρι (Quercus coccifera) και οφείλεται στην μεγάλη αντοχή του πρίνου στη βόσκηση, στις πυρκαγιές και στις ανθρωπογενείς επεμβάσεις.
Γ) Ζώνη δασών οξιάς ? ελάτης και παραμεσόγειων κωνοφόρων (Fagetalia), (ορεινή ? υποαλπική). Η ζώνη αυτή βρίσκεται στο εσωτερικό του νησιού και χαρακτηρίζεται από υγρόφιλη μεσευρωπαϊκή βλάστηση και κυριαρχείται από ωραιότατες συστάδες μαύρης πεύκης. Σκόπιμη είναι η διάκριση της τάξης (Pinetalia nigrae), η οποία χαρακτηρίζεται από την εξάπλωση της μαύρης πεύκης , τόσο στο γεωγραφικό χώρο εξάπλωσης της οξιάς και ελάτης, όσο και στο χώρο της ζώνης Quercetalia pubescentis ( σε μίξη με την τραχεία πεύκη). Στον αυξητικό χώρο Abietum borissi ? Regis της ζώνης αυτής απαντάται η υβριδογενής ελάτη, σε μικρή έκταση , στις υψηλές θέσεις της περιοχής Ποταμιάς ? Θεολόγου Θάσου.
Στον πίνακα που ακολουθεί προσπαθήσαμε να καταγράψουμε ορισμένα από τα σημαντικότερα είδη της βλαστήσεως του νησιού, αφιερώνοντας λόγω ειδικότητας περισσότερο χρόνο και χώρο στην καταγραφή ειδών της δασικής βλάστησης.
Ένα
άρθρο για την Φύση της Θάσου......
